Water

H2O, dat hebben wij niet meer....Ergens diep in de grond is na nachten van temperaturen met meer dan -15 tot -20 onze waterleiding bevroren. Sinds vrijdagnacht zitten we zonder water uit de kraan. Gelukkig heeft de huisbaas een grote melkbus water gebracht, dus we zitten niet helemaal zonder. Zaterdag en zondag hebben we ons gered door sneeuw te smelten, toch weer een voordeel als er een meter sneeuw rond je huis ligt.
Achteraf hadden we dit (ellende kan ik het niet echt noemen) kunnen voorkomen door een kraan een beetje open te zetten, maar we waren daar logischerwijs niet op bedacht. Misschien laks van onze kant, door te denken dat Wij toch niet zonder water zouden komen te zitten. Ach. we weten nu beter. Bovendien zijn we wel wat gewend na maanden in een caravan te hebben gewoond! Gelukkig is de stroom er niet af, ik geloof dat ik dat erger had gevonden. Of nog erger, dat het hout voor de kachel op was. Dan was het pas echt koud in ons huis en hadden we allicht ook nog bevroren waterleidingen erbij gehad!
Nu staat er een elektrisch kacheltje te blazen op de leidingen, die dan stukje bij beetje verder de grond in moeten ontdooien. Dit kan enige dagen gaan duren. Ik denk dat ik wel ga juichen als er weer water uit de kraan komt, want natuurlijk missen we dat wel!
Morgen gaan we proberen de auto te ontdooien, kijken wat ie doet. We gaan ervan uit dat de koppeling slechts ontdooit dient te worden, meer hierover morgen!
Afgezien van bovenstaande miniscule probleempjes vergaat het ons verder uitstekend. Het is koud, maar prachtig helder weer. Ik kan niet wachten om te gaan skien en langlaufen! Woensdagavond is er een tweedehandsverkoop van sportspullen, hopelijk zit er wat tussen. We zouden al veel eerder spullen gaan kopen, evenals een wasmachine en een vriezer, maar ja, die auto hieldt ons wat tegen...Gelukkig heeft hier niemand en niets haast, ook de sneeuw blijft de komende maanden nog wel aanwezig!
( Oh ja, ik lees nu Harry Potter in het Noors en ook Feiko is driftig aan de Noorse les)
(Oh ja 2, dit is niet onze auto op het plaatje!)

Update

We zijn niet te winkelen geweest, want de auto heeft het begeven...Gelukkig gewoon op de parkeerplaats in het dorp, dus daar hebben wij weinig last van, en een ander ook niet. Morgen zullen we proberen hem\haar met de trekker van Svenn weg te slepen.
Het probleem is nu eens niet de accu, de auto startte voortreffelijk. Hij wou alleen niet wegrijden, niet vooruit of achteruit...misschien is de koppeling stuk, of het hydrolisch systeem kapot gevroren.

We waren toch al zoek naar een andere auto en nu blijkt dus dat dat helemaal geen slecht idee was! Toch is het wel jammer, de BMW rijdt (reed dus) erg goed over deze bochtige wegen.

Tot later!

Bijbehorende foto's

Poes speelt graag in de sneeuw, maar alleen als wij ook buiten zijn. Hij hupt dan in de gaten waar wij eerst gestaan hebben. Pluisje komt nog niet buiten, al heb ik haar al even in de sneeuw gezet om te wennen. Ik geloof niet dat ze er erg van onder indruk was...


Mijn anti-sneeuw gereedschap verdient ook een plaatje
Ijspegel aan ons huis van zeker anderhalve meter lang! De veranda ligt ook helemaal vol met sneeuw. Het is nog geen weer om te zonnebaden (dat komt in maart) dus we hebben het ook niet schoongemaakt.

De caravan ligt best wel diep in de sneeuw. Het sneeuwhoedje links ervan in de barbeque....oeps!
Hieronder: Sjøholt is een sprookje in de sneeuw!



De weg naar ons huis is echter een nachtmerrie voor de BMW. Niet voor ons, wij kunnen ook lopen, de supermarkt is ongeveer 600 meter naar beneden in het dorp.


Eerste keer sneeuwverplaatsen. Er zouden en zullen nog vele herhalingen komen! OP sommige plekken is onze sneeuwbult zo hoog dat ik er niet meer overheen kan kijken. Feiko nog net wel.
Het is hier nu -12 en dat begint toch wel koud aan te voelen. Meestal merk je er niet veel van omdat de lucht zo droog is. Morgen gaan we winkelen in Vestnes, al weet ik wat we gaan kopen: een wasmachine, een vrieskist (voor alle zelfgevangen vissen en zelfgeschoten herten, hazen en vogels) en langlaufski's. Het is namelijk heerlijk om hier buiten actief te zijn, ondanks de sneeuw en de kou!

Sneeuw deel zoveel

Een aantal weken terug, rond begin oktober, viel de eerste sneeuw toen we nog in de caravan op Fjellstova woonden. Toen was ik al lyrisch, nu kan ik mijn lol helemaal niet meer op! Afgezien van wat logistieke problemen waar ik later over uit zal wijden, is het in verder een schitterende sprookjesachtige wereld. Jullie kennen vast wel van die films, waar de achtergrond achetr de hoofdpersonen geplakt is, bijvoorbeeld een mooi meer tussen de bergen in The Sound of Music. Zo voelt het hier ook, vooral als de zon schijnt. Alsof je in een ansichtkaart geplakt zit!
Er ligt nu zoveel sneeuw dat onze oprit een loopgraafveld lijkt. Elke dag graven we een nieuw pad richting de weg. Ook de weg heeft nu kanten van 1,5 meter hoog, en de weg zelf is ook bijna niet te zien. We kunnen dan ook niet meer boven komen met de auto.
Op Fjellstova ligt nu onvoorstelbaar veel sneeuw. Tot aan mijn middel wadend door de sneeuw kon ik nog net de caravan bereiken. Daar hebben we sneeuw van de voortent geschept. Het is wel een stevig ding, ruim een halve meter sneeuw kon ie prima hebben! Wel gek dat je dan eerste een halve meter moet graven voordat je bij de rits van de tent kunt!
Zondag heb ik gewerkt en de weg omhoog naar Fjellstova was absoluut niet schoon. Dan merk je heel goed dat onze auto niet geschikt is voor deze omstandigheden. We kwamen moeilijk op gang, maar wel boven. Feiko wilde weer naar huis rijden, maar hij was letterlijk verblindt door de sneeuw en reed zo in een bult van een meter hoog! Toen zat hij natuurlijk ernstig vast. Na enige pogingen met een stuk plastic onder de wielen voor meer grip was hij nog geen milimeter opgeschoten. Na duwen van Feiko, Harry en Piri kon de auto met mij erin weer een stukje achteruit rijden en kon Feiko veilig naar huis.
Vervolgens was ik er niet bij dus dit is Feiko's verhaal:
We wonen bovenaan een nogal steil weggetje. Om boven te komen in de sneeuw moet ik flink vaart maken en in 1 keer naar boven kunnen rijden. Helaas was er halverwege een sneeuwschuivende trekker, dus moest ik achteruit weer naar beneden. Ik heb de auto maar beneden bij de bank geparkeerd. Even later was ik mijn telefoon kwijt. Ik heb het hele huis doorzocht, maar dat ding was weg. Misschien was hij wel uit mijn broekzak gevallen bij het aandrukken van de auto op Fjellstova. Ik ben weer terug gereden naar Fjellstova om daar te zoeken en Marjan te vragen of zij het ook weet. Natuurlijk was het net smoordruk toen ik aankwam, dus even wachten. Opeens weet Marjan dat de telefoon bij het bed ligt omdat we de wekker hadden gezet. Nu kon ik weer terug naar huis en een tweede poging ondernemen om bij de berg op en thuis te komen. Helaas haalde ik het wederom niet, met slippende banden weer achteruit naar beneden. Dat is erg moeilijk op een bschtig weggetje waar ook nog eens alles wit is! Het duurde dan ook niet lang of ik zat achteruit vast in de sneeuw. Een buurman probeerde mij te helpen met uitgraven, maar het lukte niet. Gelukkig kwam er een trekker aan en die trok me los. Helaas was de trekker net weg of ik zal alwéér vast! Mazzel dat er net nog een trekker aankwam, en die heeft me er weer uit getrokken. Ik zat vast in de enorme bulten sneeuw aan de zijkanten\half over de weg. Natuurlijk wilde de auto daarna ook niet meer starten, maar ik heb een starthulp die ik heb gebruikt. Weer aangekomen bij de parkeerplaats in het centrum wilde het raampje van de auto ook niet meer terug omhoog! Wat een pechdag, de BMW is een mooie auto maar absoluut niet geschikt voor de sneeuw. We zijn ni ook druk bezig met het zoeken naar een andere goede auto, maar dat kost even tijd. Gelukkig kon Marjan met een collega meerijden, dus ik hoefde niet opnieuw omhoog. Om aan te geven hoe sneeuwig het hier is : vanmorgen heb ik mijn baas gevraagd om me op te halen en zelfs zijn moderne auto met traction controll en goede banden haalde het niet tot onze oprit door de sneeuw en steilheid.
Tot zover Feiko's avonturen met de BMW....
Vandaag heeft het de hele dag gesneeuwd. Opnieuw hebben we gangen gegraven op de oprit, en ik heb al gezien dat we morgen weer kunnen. Er komt echter hééél koud weer aan <-20> maar wel erg mooi stralend schitterend zonneweer! Dan zal ik ook proberen te langlaufen, ik heb besloten dat ik mezelf alsnog een kerstcadeau ga geven, namelijk langslaufspullen. Zoals vandaag was een perfecte dag geweest om al langlaufend boodschappen te gaan doen, dat is toch fantastisch!
Groetjes van ons allemaal vanuit onze iglo!